Verslaafd en moeder

   Geen wachttijden
   Jim Geduld ervaringsdeskundige
   Zorgverzekering vergoed
   Kliniek in Engeland

Judith Blok vertelt een bijzonder verhaal over haar verslaving

 

Mijn jeugd heb ik gelukkig doorgebracht in Haarlem in een relatief groot gezin met 2  lieve ouders, 2 zussen en 2 broers. Vanaf mijn 8e heb ik intensief gedanst, ik heb lang gewerkt als assistente van een illusionist.

Net als velen anderen was mijn eerste alcoholisch drankje op mijn 15e, niks bijzonders. Mijn eerste man heb ik jong leren kennen, we trouwden en kregen een zoon. Alcohol werd veel genuttigd maar nog niet excessief. Op mijn 22e ontdekte ik cocaïne. Dat was eigenlijk meteen raak. Al snel gebruikte ik meer dan regelmatig. Ik raakte problematisch verslaafd. Heb op een gegeven moment hulp gezocht en gekregen van Verslavingszorg Brijder maar viel na de behandeling al snel weer terug in mijn oude gewoonte; coke en alcohol. Onze relatie liep op de klippen.

Toen ik 27 jaar was ben ik mijn 2e man tegengekomen. Ik heb 2 prachtige kinderen met hem gekregen. Mijn man was verslaafd aan alcohol kreeg een kwade dronk en gebruikte er drugs bij. Huiselijk geweld was aan de orde van de dag.  Meer drank en nog meer drugs met als resultaat dat als het uitwerkte weer geweld.  En zo kwam ik in de bekende vicieuze cirkel van de roes tijdens het gebruik, naar geweld en dan snel weer gebruiken om de gebeurtenissen te verzachten. Ik dacht echt dat ik niet meer waard was dan een leven vol drank, drugs en geweld

Mijn 3e man kwam in beeld en ik had de indruk dat het goed ging komen. Ik stopte met gebruiken en kreeg een dochter. Langzaamaan sloop de alcohol weer in mijn leven en begon obsessieve vormen aan te nemen. Mijn man bleek manisch depressief aangelegd te zijn en ook daar vloeide huiselijk geweld uit voort. Ik had periodes dat ik stopte met alcohol. Deze periodes varieerden van 2 weken tot 2 maanden en dan was iedereen blij. Ik slikte dan Refusal, dat werkte goed maar vond het naar een bepaalde periode ook wel weer welletjes en vond dat ik dan wel weer een borrel verdiend had. Dat eindigde in 2 flessen port per dag. Hoe slechter ik me voelde qua kater, hoe vroeger de bar thuis openging…. Dit ging een lange tijd door. Wel zorgde ik ervoor dat mijn kinderen op tijd naar school gingen, broodtrommeltjes gevuld waren, netjes gekleed enz. Op school waren er denk ik wel vermoedens maar ik was heel inventief. Hoewel schuldgevoel elke dag weer aan mij knaagde greep ik ook elke dag weer naar de fles.

In 2015 had ik weer een goed moment; het kon echt niet zo langer en heb ik een afspraak gemaakt om af te kicken. Het intake gesprek liep goed totdat we kwamen op dat ik 4 kids heb. Het gesprek liep zo dat er meldingsplicht richting Jeugdzorg zou komen. Snel heb ik het gesprek afgerond en ben ik de deur uitgelopen. Weg was mijn goede voornemen. De fles stond weer op tafel. Ik dacht ik doe het zelf wel, want mijn kinderen neemt niemand me af. Het ging bergafwaarts met me. Mijn man en ik hadden veel ruzie en zijn in 2016 uit elkaar gegaan. Jeugdzorg kwam in beeld want ik kon het niet meer alleen. Er kwamen allerlei afspraken waar ik me soms aan hield maar vaak ook niet. Als je verslaafd bent staat je verslaving helaas op 1. Uiteindelijk was het zo uitzichtloos dat de kinderen uit huis geplaatst zouden worden via de kinderrechter of mijn allerlaatste kans pakken dat ik mijn kinderen vrijwillig uit huis liet plaatsen met als voorwaarde dat ik me zou laten opnemen voor behandeling. En toen kwam Geduld Interventies GGZ in beeld. De intake kon nog dezelfde dag bij Jim Geduld. Ik weet nog precies wat Jim me liet inzien; jarenlang heb ik de ballen hoog gehouden. Kids verzorgen en verslaafd zijn is echt heel pittig. Elke dag weer dat stiekeme gedoe. Hoe kom ik aan mijn drank, waar verstop ik de flessen en waar gooi ik ze weg. De bochten waarin je je moet wringen om niet gepakt te worden. Elke dag hetzelfde gevecht. Je slecht voelen omdat je toch weer toegeeft. En je kinderen waar je ontzettend veel van houdt maar waar je voelt dat je tekort schiet. Ik wilde dat echt niet meer, die verscheurdheid.

Binnen een paar weken zat ik op het vliegtuig naar Engeland om in Broadway Lodge in behandeling te gaan. De 1e week voelde ik me machteloos en hopeloos. Maar zag al vrij snel in dat ook voor mij een sober en drugsvrij leven mogelijk kon zijn. Het is mijn redding geweest. Ik zat in een fijne en gemotiveerde groep. Ik wilde aan de slag met mezelf. Het was zwaar, heel zwaar, ik heb veel gehuild tijdens sessies, alles kwam boven. Zo ontzettend veel geleerd over mezelf.  De ervaringsdeskundigen zijn mijn helden, mijn grote voorbeeld.  Ik heb er hele hechte vriendschappen aan over gehouden. Nu pas weet ik; VERSLAVING IS EEN ZIEKTE. Ook kan ik nu veel beter dealen met mijn schuldgevoel richting de kinderen. Ik ben een ander mens.

Eenmaal weer thuis in Haarlem had mijn zoon van inmiddels 20 zijn twijfels of ik  ECHT gestopt was met drank en drugs. Nu vandaag, 5 maanden later is hij ervan overtuigd dat mijn leven een cleane wending heeft genomen. Mijn 3 jongste kinderen zijn nu nog in een pleeggezin maar zullen over een tijdje weer bij mij komen wonen. Ik realiseer me dat ik nog volop in herstel ben. Ben geregeld verdrietig, soms wat ongeduldig maar ook dolgelukkig met mijn nieuwe leven. Van terugval is geen enkele sprake; voor niks en voor niemand.

Ik wens iedereen maar vooral alle moeders een prachtig drugs- en alcoholvrij leven

 

Liefs Judith Blok

Direct een intakegesprek of opname regelen?

Neem contact met ons op OF BEL 020-4500112